Sunday, July 29, 2012

တိကၡတို႔ ႏွစ္ခါနာတဲ့ကိန္း


စာသင္တိုက္မ်ားျပန္ဖြင့္ေနၿပီျဖစ္သည့္အတြက္ ယခုႏွစ္မွ အသစ္ေရာက္လာေသာ စာသင္သား ကိုရင္မ်ားေရာ မႏွစ္ကတည္းကရွိေနေသာ စာသင္သားမ်ားပါ အားလံုးစုေပါင္း  စာက်က္ေနၾက
ပါသည္။ စာေမးပြဲ ေအာင္စာရင္းမ်ားလဲထြက္သြားေလၿပီ။ ေအာင္သူေအာင္  က်သူက် စာေမးပဲြ
သဘာ၀က ဆံုးျဖတ္ေပးသည့္အတိုင္း မိမိတို႕အတန္းဆိုင္ရာစာမ်ားကိုသာ က်က္ေနရဆဲျဖစ္ပါ 
သည္။ ကိုရင္တိကၡတို႔ အဖြဲ႔ထဲမွာလဲ ( D ) သံုးလံုးရတဲ့သူေတြသာမ်ားပါသည္။

( D ) သံုးလံုးဆိုလို႔ တကၠသိုလ္၀င္တန္းေတြ ရတဲ့ Distinction  လို႔ေခၚတဲ့ ( D ) ေတာ့မဟုတ္
ေပ။ ေအာင္ျမင္သူေတြအတြက္ ( D ) ပါသလို  က်တဲ့လူေတြအတြက္လဲ ( D )ပါတယ္လို႔ေျပာ
ရမယ္ထင္ပ။ အဲဒါေတြကေတာ့ -
( D ) ႏွစ္မွာလဲ
( D ) စာေတြကိုဘဲ က်က္ၿပီး
( D ) စာခ်ဆရာေတြနဲ႕ဘဲ ျပန္ေတြ႕ရဦးမယ္။

ဒါကေတာ့ ေအာင္တဲ့လူေရာ က်တဲ့လူပါရွိလို႔ သံုးလံုးျဖစ္တာေလ။ တစ္ခါတစ္ေလ အေျခေန မေကာင္းလို႔  ေဂဇက္၀ိမုတ္ (ေအာင္တဲ့လူတစ္ေယာက္မွ မရွိတဲ့)အခါေတာ့ ( D )  ေလးလံုး
ေပါ့ေလ။ ( D ) သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ထပ္ထည့္လိုက္ရံုဘဲ။

ကိုရင္တိကၡတို႔ အတြက္ေတာ့ စာေမးပဲြက်တာ သိပ္ေတာ့မထူးဆန္းေတာ့ဘူးဟုေျပာရမလိုပင္။
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ( ၃ )  ႀကိမ္ေျမာက္ ( D ) ရျခင္းမဟုတ္ပါလား။  ေဘာလံုးသမားေတြ
အတြက္ေတာ့ တစ္ပဲြတည္း သံုးဂိုးသြင္းရင္ ဟက္ထရစ္ရသလို တိကၡတို႕ကေတာ့အလတ္တန္း
တစ္တန္း တည္းကို ( ၃ ) ခါ ျပန္က်တဲ့အတြက္       က်ရႈံးျခင္း ဟက္ထရစ္     ရထားတဲ့သူဟု
ေျပာရမလို။

ဥပါဒါန္ေၾကာင့္ ဥပါဒ္ေရာက္တယ္လို႔ဘဲ     ေျပာရမလားေတာ့မသိေပ ။ ကိုရင္တိကၡ စာေမးပြဲ မေျဖခင္က    ခဏခဏေျပာေလ့ရွိေသာ   စကားေလးတစ္ခြန္းရွိပါေသးသည္။ အဲဒါေလးက-

`` စာေမးပြဲႀကီး နီးလို႔လာၿပီ ၊  ေမးခ်င္တာေမး ၊  ရမ္းလို႔ေျဖမည္ ၊   ဒီႏွစ္က် ေနာက္ႏွစ္က်န္
    ေသးသည္´´တဲ့။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီဆရာနဲ႕ျပန္ေတြ႕လို႕ကေတာ့ မိေအး ႏွစ္ခါနာတဲ့ကိန္းဆိုက္မွာေတာ့   လန္႔ေန
မိတာအမွန္ပါ။ ႀကံဳတုန္းေလးေျပာျပလိုက္ပါဦးမယ္ မိေအးႏွစ္ခါနာတဲ့ကိန္းဆိုတာေလးကိုေပါ့။
အတန္းတူ သူငယ္ခ်င္း ၈ ပါးႏွင့္အတူ ကစၥည္းသဒၵါႀကီး စာ၀ါတက္ေတာ့ဘယ္ကေနဘယ္လို
ေရာက္သြားတယ္ေတာ့မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။   မႏုႆ ဆိုတဲ့ပုဒ္ကိုဂိုဏ္းစဥ္ခိုင္းပါေတာ့တယ္။
ဘယ္သူမွ မရတဲ့ အဆံုးေတာ့ တိကၡတို႔အလွည့္ေရာက္တာေပါ့။

``ေဟ့ တိကၡ မင္းရလား ၊ ဆိုစမ္းကြာ´´
ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဆိုခိုင္းလို႔မရေတာ့တဲ့အတြက္ စာခ်ဆရာေတာ္ စိတ္တိုေနပါသည္။

`` ေဟ့ေကာင္ ၊ မရေတာ့ဘူးလားကြ´´
``တင္  တင္ တင္ တင္းပ ၊ တပည့္ေတာ္ စဥ္းစားေနတာပါဘုရား ´´

``ဟာ ၊ ဒီေလာက္ေတာင္ ညံ့ရသလား၊ ကဲကြာ  `ဘုန္း´ ´´
လက္ထဲကိုင္ထားေသာ သေျပကန္စာအုပ္ (သေရဖုန္း) ျဖင့္ ေခါင္းကိုရိုက္ခံလုိက္ရေလ၏။

ထိုအခါက်မွ ေၾကာက္အား လန္႔အားနဲ႕ ဘယ္ကေနဘယ္လိုပါးစပ္က ထြက္လာတယ္မသိ။
`` မႏုေႆာ ၊ မႏုႆာ ။ပ။ မႏုေႆသု´´

ဘယ္သူမွ မရတဲ့စာကို မိမိက ဆိုႏိုင္လိုက္သျဖင့္ `ငါကြ´ ဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႕ ေခါင္းေလးကို အသာေလးေမာ့ခါ ၾကည့္လိုက္မိပါသည္။  ထိုအခါ -

`` ဘုန္း ´´ ( ဟာ ၊ ေဆာ္ခံလုိက္ရျပန္ၿပီ )
`` ေစာေစာကတည္းက အဲလိုဆိုလိုက္ရင္ မင္းပါစပ္ေလျဖတ္သြားမွာမို႔လား။ ငါ့ကိုစိတ္တို 
    ေအာင္လုပ္တဲ့ေကာင္´´။

မရေတာ့လဲ မရလို႔တဲ့ တစ္ခ်က္ တြယ္ခံလုိက္ရတယ္။ ျပန္ေတာ့လဲ ေစာေစာကတည္းက
အဲလိုမဆုိရေကာင္းလားဆိုၿပီး တစ္ခ်က္ထပ္ၿပီး  အတြယ္ခံလုိက္ရေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္
ေျပာတာေပါ့ `မိေအး ႏွစ္ခါနာတဲ့ကိန္း´ဆိုတာ။

ေၾသာ္ ဘာပဲပဲျဖစ္ျဖစ္တိကၡ ႏွစ္ခါနာတဲ့ ဒီစာ၀ါကို စိတ္နာလို႔ေတာ့မျဖစ္ဘူးေလ။ ဒီအတန္း
ေအာင္မွ ဒီလိုဘ၀က လြတ္မွာကိုး။

4 comments:

  1. ပိုစ့္ေလးကို လာေရာက္ဖတ္ရႈခဲ့ပါတယ္..ဘုရား..။

    ReplyDelete
  2. Hi!Great and interesting blog you have:) Come and visit my site too. http://ads.com.mm/?cid=4fd60e65e4b0fa6db841e338&utm_campaign=ads_mm_lb_blog_martaste&utm_source=ads_lb_blog&utm_medium=lb_blog

    ReplyDelete
  3. ေစာေစာကတည္းက ဆုိရင္ မင္းပါးစပ္ ေလျဖတ္သြားမွာမုိ႔လား... တဲ့။

    ကုိရင္တိကၡေလးက ခုဆုိ ဘယ္အတန္းေတြမ်ား ေရာက္ေနျပီလဲ ဦးဇင္း။ စာခ်ဆရာေတာ္ေလးမ်ား ျပန္ျဖစ္ေနျပီလား

    ReplyDelete
  4. အရွင္ဘုရား
    တပည္႔ေတာ္ ေရာက္ခဲ႔ျပီးပုိစ္႔ေလးဖတ္ေနပါတယ္
    ဘုန္းဘုန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ

    ReplyDelete