Thursday, July 5, 2012

တိကၡတို႔ေတာ့ လြဲျပန္ၿပီ



ကိုရင္တိကၡရြာျပန္ေရာက္ေနသည္မွာ ၁ လပင္ျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္၏။ ထို႕ေၾကာင့္ေနာက္ရက္ဆို ၿမိဳ႕စာသင္တိုက္သို႔ျပန္သြားရပါေတာ့မည္။မျပန္ခင္ ဒီညေတာ့ ရြာထဲကိုလွည့္လည္ႏႈတ္ ဆက္ရန္ စဥ္းစားထား၏။      အရင္ကတည္းက          မိမိကို ပိုက္ဆံေထာက္ပံ့ေပးေနေသာ   ဒကာႀကီး
ဦးထြန္းတင္ ႏွင့္ ဒကာမႀကီး ေဒၚရင္ရင္တို႔ အိမ္ကို သြားေရာက္ႏႈတ္ဆက္ဖို႔စိတ္ကူးထား၏။

ညေန ၅ နာရီေလာက္တြင္  လာခဲ့မည္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကိုလဲ   ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို
ေန႔လည္ကတည္းကေျပာထားခိုင္းလိုက္ေလ၏။

ညေန ၅ နာရီထိုးေသာအခါ   ေက်ာင္းသားေလးကိုေခၚ၍   ဦးထြန္းတင္တို႔ အိမ္ဘက္ကိုထြက္
လာခဲ့ပါသည္။ သိပ္ေတာ့မေ၀းပါ။  (၁၀) မိနစ္ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ေသာအခါ အိမ္းနား
သို႔ေရာက္လာပါေတာ့သည္။  ကိုရင္တိကၡလာေနတာကို  လွမ္းျမင္ေနရသည့္အတြက္   ဒကာ
ေတာ္ဦးထြန္းတင္မွာ ေလွခါးနားမွ ရပ္လွ်က္ေစာင့္ႀကိဳေနေလ၏။

ကိုရင္တိကၡတို႕ ၿခံ၀င္းထဲသို႔ေရာက္ေသာအခါ  မထင္မွတ္ဘဲ အိမ္ေအာက္မွ ေခြးကထြက္လာ
ၿပီး ဇြတ္အတင္းေဟာင္ပါေလေတာ့၏။ ဦးထြန္းတင္လဲ သတိမထားမိလိုက္ေပ။

အမွတ္တမဲ့ဆိုေတာ့ ကိုရင္တိကၡလဲ   ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိျဖစ္ကာ ၾကံရာမရေတာ့သျဖင့္ ဖိနပ္ျဖင့္ခြ်တ္ေပါက္လိုက္ပါသည္။ထိုအခါက်မွ ေခြးလဲ အိမ္ေအာက္ျပန္၀င္ေျပးသြားေတာ့၏။

သို႔ေသာ္ ကိုရင္တိကၡေပါက္လိုက္ေသာ   ဖိနပ္မွာ   ေျမေပၚတစ္ခ်က္ေထာက္ၿပီး  ေစာင့္ႀကိဳေန
ေသာ ဦးထြန္းတင္၏ ဗိုက္ကိုထိမွန္သြားပါသည္။

``အမေလး ဘုရား  ဘုရား ၊ လက္သံေျပာင္လိုက္တာကိုရင္ရယ္´´ ဟုေျပာၿပီး ဗိုက္ကိုပြတ္ခါ ကိုရင္တိကၡကို အိမ္ေပၚပင့္သြားေလ၏။

သတိလက္လြတ္ျဖစ္ၿပီးေခြးကိုပစ္လိုက္တာဒကာႀကီးထိမွန္သြားသည္အတြက္စိတ္ထဲမွာ ေတာ့ အားနာသလို        ရွက္သလိုလိုျဖစ္သြားပါသည္။          သို႕ေသာ္ ထျပန္ရန္လဲ အခက္သား။
ထိုင္လို႔သာထိုင္ေနရသည္   မ်က္ႏွာပူလွသျဖင့္ ေက်ာင္းကိုဘဲ ျပန္ခ်င္ေန၏။     ခဏေနေတာ့ ဒကာမႀကီး ေဒၚရင္ရင္မွ      လက္ဖက္သုတ္လာကပ္ပါသည္။  စားခ်င္စိတ္လဲမရွိေပ။ ဘယ္လို
ျပန္ရရင္ေကာင္းမလဲဟု စဥ္းစားေနစဥ္

``ကိုရင္ လက္ဖက္ဘုဥ္းေပးဦးေလ´´ ဟု ဒကာမႀကီးကေျပာလိုက္ေသာအခါ-

``အင္း ျပည့္စံုပါၿပီ ဒကာမႀကီး´´ ဟုျပန္ေျဖၿပီး   လက္သုတ္ပ၀ါျဖင့္    ပါးစပ္ကိုသုတ္လိုက္မိ                 ပါသည္။ အဲဒီေတာ့မွ ဒကာမႀကီးက

``ေဟာေတာ့ ကိုရင္ဘာမွမစားရေသးဘူးေလ၊ ဘာလို႔ ပါးစပ္ေတြသုတ္ေနတာလဲ´´
   ဟုတ္ပါသည္။ ခုမွမိမိကိုယ္ကို ျပန္သတိထားမိလိုက္ၿပီး

``ေအာ္ ဟုတ္ ဟုတ္´´   ေျပာေျပာဆိုႏွင့္ ဒကာမႀကီးကို     အရွက္ေျပၿပံဳးျပၿပီး   လက္ဖက္ တစ္ဇြန္းႏႈိက္ၿပီး စားရန္ဟန္ျပင္လုိက္ပါသည္။
ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက       သတိထားေနသည္မေျပာတတ္ေပ။  လင္မယားႏွစ္ေယာက္လံုး မိမိကိုၾကည့္ၿပီး တ၀ါး၀ါးရယ္ေနၾက၏။   ထုိအခါက်မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၾကည့္မိလိုက္ပါသည္။

ေၾသာ္ လက္ဖက္ဇြန္းထဲမွာပါလာတာက လက္ဖက္သုပ္မဟုတ္ဘဲဲ၊     လက္ဘက္ရည္ေတြျဖစ္
ေန၏။   သူတို႕ကိုအရွက္ေျပၿပံဳးျပရင္   ဘယ္ကေန    ဘယ္လိုလက္ဘက္ရည္ေတြခပ္မိတယ္ မသိေပ။ေနာက္ေတာ့မွ ဒကာမႀကီးက

``ကိုရင္ရယ္ ရွက္မေနပါနဲ႕ ၊ ေအးေအးေဆးေဆးဘုဥ္းေပးစမ္းပါ၊ ကိုယ့္ဦးေလးအိမ္ဘဲ´´

စားလို႔သာစားေနရသည္ စိတ္ထဲကေတာ့ သိပ္မလံုခ်င္။  ဒါ့ေၾကာင့္ စကားအနည္းငယ္ေျပာၿပီး
``ကဲ ဒကာႀကီးတို႕ ၊ ကိုရင္ေက်ာင္းျပန္ေတာ့မယ္၊´´
``ေအာ္ ၊ တင္းပ တင္းပ´´
မျပန္ခင္ အနည္းငယ္ေလး ေျပာလုိက္မိပါေသးသည္။

`` ဒကာႀကီးတို႔ အိမ္ကေခြးေတြကလဲ စပ္လိုက္တာ´´
ဒကာႀကီးအနည္းငယ္ ေၾကာင္ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္သြားၿပီး
``ကိုရင္ ဘယ္လို ဘယ္လို တပည့္ေတာ္တို႔အိမ္ကေခြးေတြက စပ္တယ္ ဟုတ္လား´´
``ေၾသာ္ လြဲျပန္ၿပီ၊ လက္ဖက္သုပ္က   စပ္တယ္လို႔ေျပာတာ၊      ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေခြးကလဲ       ကိုက္တယ္လို႕ေျပာတာဗ်ဳိ႕´´

ထိုအခါက်မွ        လင္မယားႏွစ္ေယာက္လံုး       အားရပါးရ          ရယ္ၾကပါေတာ့သည္။
``ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား ……………………….´´

1 comment:

  1. Hi!Great and interesting blog you have:) Come and visit my site too. http://ads.com.mm/?cid=4fd60e65e4b0fa6db841e338&utm_campaign=ads_mm_lb_blog_martaste&utm_source=ads_lb_blog&utm_medium=lb_blog

    ReplyDelete